Bulu – Mudurnu ‘da Şehre hakim yüksek bir tepe dedir. ( harita tam olarak bulunduğu yeri göstermektedir.)

Bolu’nun isimsiz velilerinden. Kimliği ve yaşadığı zaman hakkında elimizde kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Her yıl Temmuz ayının ilk pazar günü Şeyhül Ümran bayramı olarak kutlanmaktadır. Bu günde Kuran-ı Kerim ve Mevlidi şerif okutulmaktadır. Gelen misafirlere de kazanlarda pişen pilav ikram edilmektedir. Gerek ilçe içinden gerekse çevre il ve ilçelerinden katılım çok fazla olmaktadır.

Rivayetlere göre Şeyhül Ümran karşısında misafir olmadan yemek yemezdi. Eğer misafirsiz kalırsa daima günlerinin oruçlu geçirirdi. Bir gün böylece oruca niyet etti. Lakin akşama doğru bir misafir çıka geldi. O da iftar vaktine az kaldığı ve orucunu bozmamak için misafiri aç bilaç lafa tuttu. Şeyhül Ümran o gece rüyasında ona şöyle hitap edildi. ” Ümran… senin bize güzel bir ibadetin vardı. Bizim de sana karşı bir adetimiz… Sen adetini değiştirdin, biz de kendimizinkini değiştirdik…” Ümran, üzüntüler içinde uyandı. Bir zaman sonra Sülüs isimli köydeki malı ve mülkü üzerinde, hükümet memurları onu sigaya çektiler. Sıkıldı ve köyünden çıkıp gitti. Bir süre sonra bir başka büyük kişiye misafir oldu. Kendisinin, misafiri ne kadar çok sevdiğini bildikleri için ikramın her türlüsünü gösterdiler. Fakat Şeyhül Ümran durmadı, bir gün sonra yola çıkmaya karar verdi. Sordular; Niçin birkaç gün daha kalmıyorsunuz? sizi rahat ettirmek için hizmet ederdik , dediler. Cevap verdi; Ben suçlandırılmış bir kişiyim. Beni nimet ve rahat içinde görüp, rızasını kabul etmezse ne yaparım? Bırakın, başımı alıp mihnetime doğru yöneleyim… Ta ki, Onun rızası ne ise tecelli etsin. Ve Ümran gitti. Onu bu cevaptan sonra şehrin tepelik bir viranesinde ölü olarak buldular. Mudurnu ve çevresin Sülüs köyü adında bir yerin bulunduğu tesbit edilememiştir. Ancak, Şeyhül Ümran ‘ın Mudurnu daki türbesinin bulunduğu tepe de yattığı bilinmektedir. Mezar taşında da bir kitabe yoktur.

Kaynak ;Türkiye Gazetesi , Orta Anadolu Evliyaları , cilt 1

1 Yorum

  1. Eşimle seyahat ederken Mudurnu’dan gectık..Sehrı gezerken şeyhın ısmını gorunce pek adetimız olmasada bir anda gelmişken zıyaret edelım dedık hızlıca karar verip yola koyulduk..O an acıkcası o kadar uzak oldugunu bastan bılseydik yıne gitmeyı dusunurmuyduk bılemıyorum…Çünkü gide gide bayagı dagın tepesine cıktık. Yol boyu cok tedirgin olsak da nedense yoldan donemedık ,donmek ıstemedık..Şimdi anlıyorum ki şeyhim o gün misafir olarak bizi seçmiş ve davet etmiş.. davetine icabet etmek gerekirdi tabiki.. .Türbesinden muhteşem Mudurnu manzarasıyla bizi misafir etti ve sonrasında ugurladı….Onca yola ragmen cok mutlu ve huzurlu donduk..Bu olay yuzunden O gunu ve Mudurnuyu hıc unutmam.. Ne mutlu bize iyi ki gitmiş ondan nasiplenmişiz….. inşallah yine zıyaret etmek nasip olur….

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz